Simply Releases Toppers Simply the Best
Proudly Presents "Please Give"
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii
Oké, wat dichterbij en je hoofd wegdraaien.
In orde, deze houding vasthouden.
Ik kan niet gaan voor het einde van de maand. - Echt waar, dat is jammer.
Dan zijn ze misschien al uitgebloeid. - Ik weet het wel.
Een tijdschrift in New York maakte een lijst van de plaatsen waar ze het mooist bloeien.
Dat heb ik gelezen.
Rebecca, ga je naar de bladeren kijken? De bladeren.
In het Noorden? Ze veranderen van kleur? - Nee.
Mijn verontschuldigingen voor de geur. We hebben enkele ramen geopend maar die nare geur blijft.
Dat maakt niets uit. - Mijn moeder had het altijd koud dus...
de meeste ramen zijn geschilderd, terwijl ze nog dicht waren.
Ja.
Deze spullen passen bij elkaar dus niet...
maar ze zijn niet gebeitst en dus in goede staat.
Deze meubels zijn allemaal gestoffeerd. - Hoe oud zijn ze?
Het is antiek. Jaren oude stukken.
Ze zijn redelijk somber. - Ik controleer de veren, ze zitten nogal los.
Oké.
De kleine spullen koop je niet zeker? Zoals kleren, juwelen en snuisterijen?
Nee, enkel meubels en kunstwerken.
Soms ook aardewerk. - Het is beter om deze spullen als deze...
allemaal te verkopen, nietwaar?
Wel, ja... - Het is meestal waardeloos en ik heb het druk.
Je zou je daar niet mee moeten bezighouden.
Ja, spullen zoal dit, zou ik misschien gratis weggeven...
zonder te weten wat het is, nietwaar? - Nee, dat denk ik niet.
Ga je deze woning behouden? - Nee.
Ik hou meer van de voorstad. - Ja. Het is wel groot als stadswoning.
Als je graag in de stad woont. - Juist, ja.
Het is een ovaalvormige houten tafel...
Hé. - Hé.
Het is wel erg warm vandaag, nietwaar?
Ik werk binnenshuis.
Je moet toch naar buiten om te gaan werken... en ook om je werk te verlaten.
Hoe is het met uw grootmoeder? - Prima. Ze maakt het goed.
Fijn.
Waarom haat ze ons zo? Wat hebben we haar ooit misdaan?
Als ze jou ziet, dan ziet ze de dood. Jij bent een aasgier.
Als wij die flat kopen heeft dat geen negatieve invloed.
Haar grootmoeder kan daar wonen, we zweven er niet rond.
Jij bent een heilige. - Mijn God, het is zo triest.
Wat? - De oude dame.
Ik bedoel Andra. Gaat ze ooit wel naar buiten?
Wat is er buiten dan zo leuk? - De wereld, liefste? Het leven?
Ze is misschien zo volkomen gelukkig. - Nee.
Je maakt het enkel aannemelijk om je niet slecht wil voelen vanwege haar.
Waarom zou ik me slecht moeten voelen om haar?
Omdat haar levenseinde nadert. Mijn God. - Dat is niet mijn fout.
Hé, mijn puber medicijnen werken niet. - Je gebruikt niet wat ik je aanraad.
Dus verdien ik het?
Ik probeer je enkel te helpen. - Liever niet.
Waarom ga je niet naar "Associated" gaat. - Dat weet je wel.
Het was jouw geld, je ging 5 straten extra verder.
Het waren 10 straten. En nee, ik wou het niet doen.
Als mijn voeten beter zijn, ga ik zelf wel.
Oma, wat wil je doen op je verjaardag? Mary en ik gaan wel met je op stap.
Mary? - Natuurlijk. Ze heeft nu enkel veel werk.
Hé - Hé.
Oké, kan je me asjeblieft uitleggen wat een medaille is?
Wanneer je iets gewonnen hebt. - Dit lijken wel strontkeutels.
Wil je er eentje? - Natuurlijk. Bedankt.
Je had moeten zien wat ze vandaag aanhad.
Dat kleed met lage rug uitsnijding. Verdorie, wat heeft ze toch een grote rug.
Zoals een kerel, snap je?
Weet je, Mary, het is een rare manier waarop jij ze bekijkt.
Ik bekijk haar niet, ik wandel voorbij haar winkel en ik kan zo zien wat ze aanheeft.
Wat gaan we doen voor de verjaardag van oma?
Om het even. Wanneer gaat ze al grommen?
Kom op, Mary, wat zou je denken als iemand dat van jou zou zeggen?
Dat hebben ze waarschijnlijk al wel gedaan.
Ik denk dat ik voor haar een nachtjapon ga kopen.
Hoeveel? - Dat weet ik niet.
Ze heeft enkel dat haveloos oud ding. - Ik schrijf wel een cheque.
Ken jij de buren?
Ze bekijken me precies met de vraag. "Is ze al overleden?"
Waarom ook niet?
Omdat dat fout is.
Denk je als ze haar flat niet gekocht hadden, ze niet zou sterven. Wat maakt het uit?
Ik vind de structuur mooi. - Ja? Zit het gemakkelijk?
Een beetje stram. - Echt?
Mooi, nietwaar? - Ja.
Prachtig. - Ja.
We hebben net de kussens vernieuwd, maar we vonden wat origineel materiaal via internet.
Een volledig aanbod. - Hoeveel?
Even nakijken. - Oké.
Wat is er mis met dat meubelstuk?
Niet comfortabel. - Dan halen we het uit de toonzaal.
Het is verbazend comfortabel. Ga er nog eens even op zitten.
Waarom deed je dat nu? - Hij zou kunnen denken dat het comfortabel is.
Dat is onmogelijk. - Dat kan jij niet weten.
Het is 12.
Het kost 1.200 dollar.
Wil je het opzij laten zetten? - Nee, ik denk er nog eens over na.
Oké, Hé, liefste. - Hé.
Hebben jullie die daar al bekeken? Die heeft geen armleuningen.
Hé, liefste.
Ik heb enkele jeansbroeken gezien, die ik wil hebben.
Echt? Waarom? - Ze zijn mooi.
Hoeveel? - Twee.
Tweehonderd dollar? - Dat geef jij toch ook uit.
Ik ben volwassen.
Dat is onzin. Zoveel kost jeans nu eenmaal.
Abby, ik betaal geen 200 dollar voor een jeansbroek...
voor mijn tienerdochter, terwijl er 45 daklozen rondzwerven in onze straten.
Wat heeft dat daar mee te maken, die willen geen jeans?
Abby. - Hé, liefste.
Je ziet er mooi uit. - Juist.
Wat heb jij dit weekend gedaan? - Mijn vrouw en ik reden naar Woodstock.
Waren ze prachtig? - Ongelofelijk.
Voor de kinderen maakte het niets uit, maar wij genoten ervan.
Rebecca, ga jij naar de bladeren kijken?
Nee, ik denk het niet. - Wel, je zou het moeten doen.
Ze zijn spectaculair. En ze zijn bijna uitgebloeid.
De volgende keer dat we nog eens gaan, vragen we je mee.
Oké, bedankt.
Hier staat dus dat je in New York geboren bent. - Ja in de "Village".
Vind je dat goed, opgroeien in de stad? - Inderdaad. Ik bedoel...
Ik zag veel gebeurtenissen die ik beter niet had gezien.
Maar zo werd ik vlugger volwassen. Ik was vlug onafhankelijk, wat dan soms wel weer goed is.
Ik vind het een afschuwelijke plaats om kinderen op te voeden.
Ja.
Het is er smerig, de criminaliteit domineert, luidruchtig. En het wordt steeds erger.
Dat is ook de waarheid. - Ja.
Het is grappig dat je op je vragenlijst schreef...
dat je bruin haar had.
Ja.
Het in feite meer donkerbruin.
Volgens mij is het bruin. - Zo zou ik het niet noemen. Bijna zwart.
Ja, maar toch bruin. Ik bedoel dat ik niet gelogen heb.
Het is zeer donkerbruin.
We werken veel in het tweede deel van het seizoen.
En.. gewoon hard werken en hopen...
Vind je haar boeiend?
Breng me even in de stemming.
Ze gaat de muur treffen. - De muur treffen.
Dat zal niet mooi zijn als ze ouder wordt.
Hoe bedoel je, zowat 27?
Meer naar de 30. - Hoe lief.
Howard Stern heeft vandaag zijn schaamharen bijgeknipt.
Hij wil niet dat zijn penisharen langer zijn dan zijn penis.
Verdomde Howard. - Je las ooit wel boeken.
Feitelijk tijdschriften. - Bederf nu asjeblieft mijn plezier niet.
Wil je asjeblieft mijn voeten masseren?
Jezus. Waardoor is deze volledig verminkt?
Eén teen staat volledig horizontaal. - Alsof ik dat niet weet.
De andere kant uit, vriend. Draai terug, het is nog niet te laat.
Ik vind het leuk.
Onzin.
Jij hebt prachtig mooie haren.
Ik liet het grijs worden toen ik 40 was. Waarom doen alsof?
Sommige mensen zeggen dat je er dan ouder uitziet.
Dat is waarschijnlijk wel zo. Ik hield niet van chemicaliën op mijn hoofd.
En ik vond de kleur niet mooi waar iedereen bij uitkwam.
Menopauze rood, noemde ik het altijd. - Juist. Ik weet wat je bedoelt.
Dat heeft mijn grootmoeder nu ook.
Hoe oud is ze? - Ze wordt 91 deze week.
Oké, een beetje druk nu.
Blijf even in deze houding. Probeer niet te ademen.
Eugene.
Eugene, liefste.
Dit is Rebecca. Rebecca, dit is mijn kleinzoon. Een engel.
Hé. - Hé.
Kan je het zien? - Wat?
Mijn aureool.
Fijn je te ontmoeten. - Ik jou ook.
Wat betekende dat?
Honderd milligram natrium? Je moet dat spul niet kopen.
Je moet ze apart koken. - Hetzelfde verschil.
Nee, ik denk dat het langer duurt. - Dit is weer een boeiend gesprek.
Heb jij je vandaag weer opgemaakt? - Zonnebank.
Mary, dat is niet goed voor je. Jij zou dat toch zeker moeten weten.
Ik ben voorzichtig. Het is beter dan natuurlijke stralen.
Nee.
Jij kan ook wel een kleurtje gebruiken. - Ik wil geen kanker krijgen.
Van een make-up krijg je geen kanker.
Wie is daar? - Alex, de buurman.
Andra, we gaan naar de drogisterij. Is er iets...?
Hé, we gaan nu naar de drogisterij. Moeten we iets voor je meebrengen?
Hé, Andra. - Perfect.
Ik hoop dat je niet naar Windsor gaat. Dat zijn oplichters.
Metro. Metro. Metro Drugs. - We gaan naar Metro.
Ja. Daar is het beter. - Je bent zwaarder geworden.
Excuseer me? - Je bent zwaarder geworden.
Bedankt.
Wat? - Bedankt!
We zijn zo terug. - Tot straks.
Jezus Christus.
Kijk een wat ze nodig heeft, om te moeten een poepen.
Ze is oud.
Al die dikke zwarte haren, op haar kin. En helemaal tot in haar neus toe.
Ik heb ook haren op mijn kin. Ze wordt 91 jaar oud.
Weet ik, ongelofelijk. Wie had dat gedacht?
We hadden de flat van die man op de benedenverdieping moeten kopen.
Wie? - Die man vlak onder ons.
Martin en nog wat. Hij was maar 79.
Is die idioot gestorven? - Ja.
Nee, dat ganse tweeverdieping gedoe had teveel geld gekost.
Asjeblieft.
Bedankt, liefje. - Graag gedaan.
Alex. Alex.
Wat?
Daar aan de ander kant van de witte tafel, asjeblieft.
Een beetje verder. Perfect, perfect. Bedankt.
Dit is prachtig. Mijn God.
Ik denk dat ze het al 50 jaar ingepakt liet.
Mooi afgehandeld. - Bedankt.
Wat is dat? - Ik weet het niet juist.
Leg de bovenkant daar maar op het onderstel.
Dat is prachtig.
Allemachtig. Bekijk dit eens. - Hoeveel vragen we daarvoor? Vier?
Meer. Vijf?
Zes, zeven, acht.
Ik voel me zo schuldig.
Wie stuurde dit aan ons? - Dat kochten we voor Andra.
Het is haar verjaardag binnenkort. Ik dacht om haar te vragen voor een etentje.
Je maakt een grapje. - Helemaal niet.
En haar miserabele kleindochter ook. - Dat lijkt op vergiftiging.
Ik wil geen slechte gevoelens naast onze deur. Ik voel me daar slecht bij.
Hé, ik hoorde dat hij fijne spullen had. Die overleden man.
Van de benedenverdieping? - Ja.
Laten we gaan zien. - Het spijt me van je vader.
Wel, hij was ziek en oud. - Ja.
We kregen het nummer van de huisbewaarder. Niet erg hoop ik.
Nee, dat is in orde. - Goed.
Ik weet wel niet of je iets van deze spullen zal willen.
Ik denk dat er stukken tussen staan die we best kunnen gebruiken. - Ja?
Het is zo ouderwets. Ik dacht dat er nog iemand was die dit zou willen hebben.
Ik dacht dat je hem kende. Kende je mijn vader? Hij woonde al lang in dit gebouw.
Ja, het was een lieve man. - Martin was aardig.
Ja. - Een aardige man.
Wat ga je nu doen met het appartement?
De buren hebben het gekocht. Ik denk dat ze de muur willen uitbreken.
Waarschijnlijk zitten ze daar te feesten. - Nee.
Hoeveel hebben ze er voor betaald?
Wat?
Het spijt me, dat was brutaal. - Kate, allemachtig.
Het spijt me ontzettend, ik...
Deze man wou onze post wegwerpen als die per ongeluk in zijn brievenbus zat.
Weet je zeker dat hij ons kende? - Natuurlijk, dat maakte hem niets uit.
Mijn God, daar zijn al mijn tijdschriften naartoe gegaan.
Het is zijn fout dat ik zoveel TV kijk.
Nu hij overleden is, kan je terug tijdschriften gaan lezen.
Ik wou dat je grootvader nog in leven was... zodat je zo met hem kon omgaan.
Ik denk dat het zijn vader is.
Die man is oud. - Jij bent oud.
Ja, maar ik zie er zo niet uit.
Wil je dit even inpakken, asjeblieft? - Zie ik er zo uit?
Komt in orde. - Bedankt.
Hebben wij nog maagtabletten? - Dat weet ik niet.
Ik weet niet of dat eethuis zo goed is als we wel denken.
Ik denk niet dat het bekend staat voor hamburgers. Wacht even.
Excuseer me, sir.
Heb jij honger? Wil je deze hebben?
Ik wacht tot er een tafel vrij is.
Het spijt me ontzettend.
Het spijt me. - Echt waar.
Verontschuldig me, asjeblieft. - Het spijt ons.
Ben jij gek geworden? - Hij leek op een dakloze.
Hij leek op een zwarte man die op een vrije tafel wachtte.
Hé. - Hé.
Was jij de kleren van je grootmoeder? - Ja.
Is dat niet walgelijk? - Hoe bedoel je?
Zoals, het ondergoed van een oude dame.
Ik kijk er niet echt naar. - Een goed idee.
Ik hoorde dat jullie op bezoek komen binnenkort. - Ja.
Tof. - Ja.
Hé, dames. Een prachtige dag.
Ik ga de bladeren bekijken.
Tot ziens.
De bladeren. Wat is er gaande met die mensen? - Ik weet het.
Wie maalt daarom.
Ik niet. - Echt.
Kan ik je voorthelpen?
Je zou niet zoveel mogen vragen voor een jeansbroek.
Hier. Ik doe het wel.
Als mijn ogen terug in orde zijn, kan ik het wel zelf doen.
Oma, je hebt niets te drinken hier.
Wie spreekt daar? - Mary. Ze zoek naar alcohol.
Het is hier vuil. - Hé, ik maak het proper.
Dit zit vol bacteriën.
Waarom gaan we daar eigenlijk naartoe?
Zodat ze oma kunnen vergiftigen en haar appartement slopen.
Laten we dan vlug gaan.
Hier.
Wat is dit? - Jouw verjaardagsgeschenk van ons beiden.
Vooruit, openmaken.
Ik doe het wel. Zo, oké. hier.
Veel te luxueus.
Ja, vind je het mooi? Ik bedoel, kijk eens. Hier.
Wat moet ik hier mee doen?
Er in slapen. - Zeg eens bedankt, oma.
Dat deed ik. - Nee, feitelijk niet.
Het is goed zo. Het is enkel...
Ik dacht zo, omdat de jouwe zo oud was dat...
Ik bewaar het voor speciale aangelegenheden. - En welke speciale aangelegenheid dan wel?
Te luxueus om in te slapen. Meer niet.
Kom binnen. Welkom.
Wat ruikt er zo? - Het is een beetje eng hier binnen.
Oma. Allemachtig.
Ik ruik iets verbrand. - Is dat zo?
ledereen kan je horen. Sorry. Ze is een beetje brutaal. Je zou haar flat eens moeten ruiken.
Mijn flat stinkt niet.
Urine en schimmel hebben geen geur. Waaraan dacht ik toch? - Mary.
Niettemin, een gelukkige verjaardag, Andra.
Willen jullie iets drinken? - Heb je misschien whisky?
We hebben inderdaad whisky. - Hé, ik ben Alex.
Ik ben Mary. Aangename kennismaking. - Hallo.
Hé, Mary. Vanwaar heb je dat gebruind kleurtje? - Oh, je kent dat wel.
Ze gaat onder de zonnebank. - Ik ga naar Sheep's Meadow.
Ze gaat onder de zonnebank. - En ik ga naar Sheep's Meadow.
Het is in ieder geval mooi. - Bedankt.
Abby. Doe die oordopjes uit, asjeblieft. We hebben bezoek.
Wat doe je hier? Dat versta ik niet.
Ik ga hier niet weg met dit ding op mijn neus.
Je ziet het niet eens. Kom op, asjeblieft. - Het zien?
Ma, het bedekt gans mijn gezicht. Zie je dat dan niet?
Ik zei je nog om geen frieten en vettige voeding te eten.
Dat maakt niets uit. - Asjeblieft, doe mee met ons, Abby.
Je ziet er prima uit.
Oké, laat me je het uitleggen zodat je het begrijpt en weet dat ik niet gek ben.
Als ze jonger was dan ik... - Ze is jonger dan jij.
Als ze mooier was dan ik begreep ik het. Maar ze is niet mooier.
Ze is zo gebruind, volledig uit de een spuitbus. Dat weet ik. Maar het ergste deel is haar rug.
Wat is er met haar rug? - Die is erg gespierd. Helemaal opgehoogd.
En ze draagt van die karige topjes. - Dat is niet goed.
Niet goed? - Dat is een groot probleem.
Een grote rug is niet goed. - Kom op. Hou op over de rug van dat arme meisje.
Hou je nog steeds van hem? - Hij heeft met haar gebroken.
Nee, zo is het niet verlopen. - Jawel.
Ik begrijp het niet. Hoe komt het dat je haar steeds ziet?
Ze werkt in een winkel vlakbij de werkplaats van Mary.
En wat voor werk doe jij, Mary? - Ik werk in een kuuroord, Skintology genoemd.
Ik doe de gezichtsbehandeling. - Mooi.
En wat doe jij, Rebecca?
Ik beheer borstdiagrammen. Ik ben radiologe.
Maar je bent geen dokter. - Nee, ik ben geen dokter.
Maar het is... Maar jij bent ook geen dokter.
Dat heb ik nooit beweerd.
Is het interessant? - Als je van borsten houdt wel.
Jij doorprikt puistjes als verdienste, dus...
Wat is er mis met borsten? - Niets.
Waarom praten we zo?
Is het interessant? - Ik hou van de mensen, de patiënten snap je?
Met platgedrukte knobbels.
Excuseer me?
Abby.
Liefje, je hebt ondergoed op je hoofd. - Ze heeft een vlek die ik niet eens zie.
Abby, doe dat van je hoofd. - Wie is dat? Is dat grappig?
Kom eens naar het kuuroord voor een gezichtsbehandeling. Dat helpt.
Je doet erg grof. - Laat me eens zien.
Kom op nou, ik heb het allemaal al wel eens gezien.
Verdorie, die is groot.
Echt waar? - Ze is dronken.
Op je neus, helemaal gezwollen. Vreselijk.
Mary. - Nee, ik heb liever iemand die het toegeeft.
Dan voel ik me tenminste niet gek.
Ik zeg je juist dat ik me dikwijls gek voel.
Niemand zegt me ooit de waarheid. - Dat zou moeten.
Als je haar slecht geknipt is zou men dat moeten zeggen, Als een...
doktersbehandeling pijn doet, moet ze dat zeggen. Het is erger als ze dat niet doen.
Ik haat mensen die niet zeggen "gezondheid!"
Weet je wat ik haat? Wanneer je in een winkel bent...
en je de deur openhoudt voor de persoon achter je maar zij niet voor degene die volgt.
En je daar dan staat als een verdomde portier.
Ze zeggen niet eens "bedankt". - Nee, waarom? Je bestaat niet voor hen.
Jezus, soms denk ik dat ik onzichtbaar ben. Wil je ook wat?
Ja.
Wat doen we...? Hoe is het? Zowat...
We geven hem zowat 200 met Kerst. - Ik geef hem niets.
Daarom wil hij niets voor je repareren.
Als hij iets voor me repareert, dan betaal ik hem.
Ze hebben zeker 12 kinderen. - Niemand zei hem dat hij dat moest doen.
Ze zijn zeer arm. Ze wonen in dat kelder- appartement.
Ik denk dat zijn vrouw in een rolstoel zit. - Ik heb haar daar nog nooit in gezien.
Ik ook niet. - Ik ben er vrij zeker van.
Hoe komen ze dan aan zoveel kinderen?
Mensen kunnen nog wel neuken in een rolstoel, oma.
Nietwaar?
Waarom kijk je mij aan? - Dat weet ik niet.
Hij is een spaghettivreter.
Dat wil zeggen, hij komt uit Puerto Rico.
Gelukkige verjaardag, Andra. - Jij bent veel te goed.
En dit is voor jou. - Ik hoop dat je het leuk vindt.
Wil je de kaars uitblazen? - Doe een wens.
Er zijn mooie producten bij.
Ik gebruik Olay.
Ik neem het wel. - Nee, dat doe je niet.
Bedankt, dat is vriendelijk. Ze vindt het mooi.
Ze weet enkel nog niet hoe het te gebruiken. Hier oma, uw gebak.
Wat gaan jullie doen met het appartement van je oma?
Daar hebben we nog niet over nagedacht.
Ga je de muur uitbreken om een grotere woonkamer te krijgen?
Misschien een nieuwe badkamer, keuken. We gaan in ieder geval renoveren.
Je moet daar andere tegels aanbrengen.
Ze staan vol schimmel.
Hernieuw het allemaal. - Ik denk dat ze het begrepen hebben, oma.
Dan ben jij dood, dus hoef jij er niet bezorgd om zijn.
Wacht eens, vertel me eens wat jullie allemaal van plan zijn?
Kate, ga je er een extra slaapkamer bijmaken?
Mary, zwijg nu toch. - Wat?
Ik bedoel... - Oma...
mogen ze laten zien wat ze met jouw appartement gaan doen?
Kate, wat ga je nog veranderen? Wat denk je?
Waar ga je juist uitbreiden?
We gaan die muur uitbreken...
en dat wordt dan onze grote slaapkamer. Daar komt een wasruimte.
Waar? - Daarzo.
Dat is uitstekend. Wasgoed is zo een sleur in de stad.
Dat is zo. En de slaapkamer wordt een grote badkamer en...
Je hebt zoveel geluk. Een echt en keurig toilet.
Het zal fantastisch worden. - Ik weet het. Ik kan bijna niet wachten.
Hoe bedoel je? Natuurlijk kunnen we wachten, er is geen haast bij.
Hoe smaakt het gebak, Andra?
Droog.
Je was volkomen dronken. Het is beschamend.
Ik was niet dronken. - Jij bent altijd dronken.
Je was aan het flirten. - Jij weet niet eens wat flirten is.
Jij bent een alcoholicus. - Waarom vertel jij iedereen dat ik zonnebank gebruik, dat is privé.
Omdat jij onder een zonnebank ligt.
En dan? Dat kwetst toch niemand. - Je bent gemeen tegenover oma.
Zij is een kreng.
Hoe neuk je in een rolstoel? - Ik denk dat je het doet op het bed.
Als je je benen niet meer kan bewegen daarom je taille nog wel, denk ik?
Man, ze is nog erger dan ik dacht. - Ja.
Jij kent niet eens de vrouw van de huisbaas.
Andra.
Vreselijk.
Ik voel me wel schuldig tegenover Rebecca. - Ik voel me minder schuldig...
om te wachten op haar dood. - Je wil haar dood.
Verdomme.
Kunnen niet verstikken met een kussen? - En de verbouwing beginnen?
Hé, jij was aan het flirten met haar zuster. - Dat weet ik.
Ik weet niet waarom. Het is een echt kreng.
Omdat ze jong en mooi is.
Hé. - Maak dat je wegkomt!
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Ik ga hier vlug een ander snoer aan zetten. - Alex, kom eens even hier.
Een andere dealer verkoopt die tafel voor 5000 dollar.
Prachtig. Hoeveel betaalde jij ervoor?
Vierduizend voor de ganse inboedel. - Had die man dan geen enkel benul?
Hij wou niet gestoord worden.
Maak je er dan niet druk over.
Laat me maar weten als ik je ergens mee van dienst kan zijn.
Ja, bedankt. - Natuurlijk.
Alex?
Waarom vind jij het niet erg?
Omdat het in orde is.
Oké.
Ik weet nog toen dit zo in trek was.
Ik vond het toen niets, en nu nog niet.
Hoeveel kost deze? - Waarom vraag je dat dan?
Die kost 8000. - Oké.
Het is een subliem exemplaar. - Ik zie het.
Je kan er veel mee doen. - Bedankt.
Natuurlijk.
Welkom bij Skintology. - Hartelijk bedankt.
Is Mary beschikbaar voor een gelaatsbehandeling? - Welke Mary? We hebben er momenteel twee.
Hé.
Hoe gaat het met je? - Uitstekend.
Deze kant op. - Oké.
Hadden ze geen goede röntgenfoto of zoiets?
Nee, dat gebeurt meer. Het wil niet noodzakelijk iets betekenen.
Het voelt slecht om mijn kleinzoon weer hierheen te slepen. Een bezige bij, maar vrijgezel.
Hij had nog nooit een vriendin, ik weet ook niet waarom.
Heb jij een vriend? - Nee.
Ik probeer wel, bedoel ik. - Dat hoef jij toch niet te doen.
Ik had een paar afspraakjes via de computer.
Dat moet verschrikkelijk geweest zijn. - Inderdaad.
Ik dacht zo, als Howard Stern een gezichts- behandeling kan krijgen, dan kan ik dat ook.
Hij heeft zijn neus laten behandelen.
Hij ziet er fantastisch uit. Hij zal niet beter meer kunnen.
Dat weet ik. Ik hou van Howard.
Ik ook. - Oogdopjes. Sluit je ogen.
Echt elegant.
Ik hou van Artie. - Dat weet ik.
Hij maakt me gek.
Ik wou dat ik het de ganse dag kon spelen, maar ik moet dat New Age gedoe spelen.
Ik word er gek van.
Wie bazuint er toch rond in de wereld dat hij een kleine pik heeft?
Hoe cool is dat? Ongeveer.
Jij hebt een mooie huis. - Bedankt.
Als kind zag mijn huid er vreselijk uit.
Arme Abby. Een gezicht vol puistjes. Het is erfelijk denk ik, nietwaar?
Je moet het jezelf niet verwijten. We gaan de stoom uw poriën laten openen.
Het maakt deel uit van de Europese gezichtsbehandeling.
Hand massage, schouder massage. Wil je dat?
Natuurlijk.
Het is oké, niet... ik raap het wel op.
Ik wist niet dat je dat ging doen.
Ik ook niet.
Wil je nog steeds een gezichtsbehandeling? - Ja, asjeblieft.
Excuseer me. Kan je mij helpen? - Natuurlijk.
Prachtig, nietwaar? In perfecte toestand.
Hoeveel vraag je ervoor?
Vijfduizend vijfhonderd.
Kan het voor vijfduizend? - Oké.
Hé. - Je beloofde, vandaag.
Wat beloofde ik? - Jeansbroek.
Geen ruzie. - Geen ruzie.
Waar heb je deze gevonden?
Echt ongewone kleuren. - Ja.
Excuseer me.
Weet jij of alles in orde is met mijn oma? - Dat zal je aan de dokter moeten vragen.
Hij merkte waarschijnlijk iets op en wil zeker zijn dat het niets betekent.
Rebecca, nietwaar? - Ja, inderdaad.
Eugene. - Nogmaals, hallo.
Hé - Hé.
Je hebt een geweldige grootmoeder. - Ja, inderdaad.
Ze is ook vrij duidelijk. Ze wil dat ik je mee uit vraag.
Juist.
Neen ik bedoel dat ik het zelf ook wel wil.
Maar? - Geen, maar.
Zou je een afspraakje met mij willen?
Jazeker, bedankt. Ja.
Goed dan, vinden wel iets leuk om te doen.
Feitelijk heb ik wel een paar ideetjes.
Hé, sir.
Hoe gaat het? - Goed.
Vijf dollar?
Woon jij op de stoep?
Deze is niet slecht. Nee, liefje, helemaal niet. Draai je eens om.
Ik denk dat deze goed is. - Deze is waardeloos.
Niet waar. - Ik lijk wel een koe.
Goed dan, probeer de andere eens. Doe maar. - Wat maakt het uit?
Abby, probeer het gewoon eens.
Ze denkt dat ze dik is. - Zwijg.
Ik vind deze leuk. Ik denk dat die kleppen achteraan tof zijn.
Het is tenminste mode nu, nietwaar?
Die is goed. - Ze is eng. Ik voel me net een worst.
Ik vind ze mooi staan. Ja. Jij vindt deze mooi?
Heb jij wel ogen in je hoofd? - Praat niet op die manier tegen me.
Je wil dat ik er slecht uitzie, als je denkt dat deze me mooi staat.
Ik hoef niets voor je te kopen. - Doe dat verdomme dan ook niet.
Hoe durf je? Ik ben weg. - Tot ziens.
Koop je eigen verdomde jeansbroek. - Als ik geld had zou ik dat doen. Kreng.
Excuseer me, we gaan dadelijk sluiten. Je kan daar niet de ganse nacht blijven zitten.
Ik bedoel, ze deed zo brutaal. Ik was volledig het noorden kwijt.
Heb je maagpijn?
Ja, een beetje.
Waar ben je geweest? - In de winkel.
Op dit uur? - Nieuwe herfsturen.
Laat je hond uit.
Hé. Oh, hé.
Hé, zij zit daar altijd. - Ja, zwijg erover, mijn moeder onderhoudt haar zowat.
Hoe bedoel je? - Ze geeft haar altijd geld.
Hoe geraakt een dakloze anders aan Chanel lippenstift? Walgelijk.
Geeft je moeder haar Chanel lippenstift? - Ze wil zowat de wereld redden.
Ooit liet ze een dakloze dame in ons appartement douchen.
Jouw moeder? Dat is lief.
Ja, totdat de vrouw van mijn slaapkamervloer een vuilnisbelt maakte.
Mijn God. - Ik weet het.
Ze had het in de kamer van mijn moeder moeten doen, zij liet haar tenslotte binnen.
Ze wordt altijd al emotioneel als ze door de straat wandelt.
Mijn God. Die man heeft geen hoofd.
Mijn God, die vrouw ziet er walgelijk uit.
Het is zo beschamend.
Ben jij goed bevriend met je moeder? - Ik heb er geen.
Ik bedoel, ze is dood. - Dat is verschrikkelijk.
Hoe? - Zelfmoord.
Hoe oud was jij?
Mary was 20. Ik was 15.
Ik ben ook 15.
En uw vader? Hij moet wel zeer kwaad geweest zijn.
Hij is weggegaan toen we nog zeer jong waren. Hij is ergens, maar we weten niet waar.
Bij wie woon je dan nu? - Bij mijn grootmoeder.
Dit is zo weerzinwekkend.
Nietwaar?
En nu zijn we twee mensen die rondlopen met stront in een zakje.
Ik bedoel, wat als we nu geen honden hadden en dat ook nog zouden doen?
Dat zou walgelijk zijn. Maar omdat we honden hebben, lijkt het normaal.
Ik heb er nooit zo over nagedacht.
Kom je elke avond naar je grootmoeder? - Meestal.
Waarom komt jouw zuster niet? - Ze vindt bij haar maar niets.
Mary is zo cool. En prachtig.
Denk je dat ze mij kan helpen met mijn huid?
Kan ik je helpen om iets uit te zoeken? - Dat hoeft niet, ik kijk maar even rond.
Roep me maar als je vragen hebt. - Bedankt. Dit is mooi. Ja.
Waarom denk je dat dit het goede moment is om te vrijwilligen? In uw leven bedoel ik.
Wel, iets zegt me dat ik het nu moet doen. - Ik wil gewoon iets doen voor een ander.
Geld geven is gemakkelijk voor mijn maar... Godzijdank.
Ik wil het doen. - Dat is uitstekend. We hebben hier veel mensen zonder familiebezoek.
En zoja, dan is het meestal enkele keren per jaar.
Zij houden van een gesprek. En geen zware gesprekken. We willen ze altijd wat opvrolijken.
Ze opvrolijken? - We willen ze enkel niet teleurstellen.
Ze denken soms alleen maar aan sterven en daar willen ze dan soms over praten.
Wij niet dan?
Het maakt hen triest.
En dit is de gemeenschappelijke zaal. Hier kijken we films op zaterdagavond.
En de bewoners kaarten wat of zitten hier gewoon maar wat.
Je kan zelfs spelletjes met ze spelen. - Natuurlijk.
Hé. - Hé, Sandy. Oké.
Maureen? Dit Kate. Ze wordt hier misschien vrijwilligster.
Hé, Maureen.
Ze loopt erg voorover. - Ze heeft gewrichtsreuma.
Mijn God, is dat pijnlijk? Het ziet er zeer pijnlijk uit.
Ja, maar we proberen zo vrolijk en positief mogelijk te zijn.
Ja.
Het is goed. Het is oké. Hier. Kom op. Tot ziens, Sandy.
Ik wil niemand nieuw leren kennen op mijn ouderdom.
Je moet niet met haar bevriend raken. - Dat denkt ze zeker ook over mij.
Waarom zouden twee oude dames nog vriendinnen worden op deze leeftijd?
We maken alleen maar een ritje, oma.
Kom op, de bladeren zullen zeer mooi zijn, nietwaar?
Kijk, ik denk dat ze daar zijn.
Mrs. Portman, Het spijt me ontzettend, ik heb de uitslagen vernomen.
Wanneer ga je de operatie laten uitvoeren? - De operatie gebeurt volgende maand.
Juist. - Wat mankeer je?
Kanker, een grote knobbel. - Wat een verschrikking.
De borst moet gewoonweg weggenomen worden. - Veronderstel dat je en vriend had, wat dan?
Jij bent geestig, Andra.
Zie je wel? Ze denkt dat ik geestig ben.
Het spijt me, Mrs. Portman. - Niet erg. Ik ben een oude vrouw.
Het is een ramp als je nog jong bent. En ik heb geluk gehad.
Kanker is geen geluk.
Oké, voor de kanker dan.
Je hebt een mooie jongen bij je. - Bedankt, Andra.
Het is de waarheid.
Maar hij is zeer klein. - Oma.
Dat is goed. Anders zou je geen kans maken als hij groot was.
Becca is een lieve vrouw, en ik ben zeker dat vele jongens haar al opgemerkt hebben.
Wat zei ik verkeerd? Ik zei toch niets.
Juist. Hoe smaakt jouw boterham, oma?
De mijne is niet lekker, slecht zelfs.
Oké. Wel, de mijne is lekker. Wil je daar een stukje van?
Wil je wat van de mijne? - Nee, de jouwe ziet er ook slecht uit.
Heb jij nog vele vrienden, Andra? - Niemand meer.
Ik had wel vrienden. Niet veel.
Ik was zeer kieskeurig.
Goed zo. Je moet kieskeurig zijn.
Vele mensen waren jaloers op mij.
Omdat ik slim was.
Men dacht soms dat ik een onderwijzeres was.
Ik heb de school nooit afgemaakt, maar ze dachten dat ik slim was.
Wel, dat zie ik ook.
Dus...
Ik denk dat het hier in deze omgeving moet zijn.
Hier kan het zijn. - Misschien hebben we het net gemist.
Misschien zij we te laat of is het te warm, ofzo.
Wat doen jullie allemaal? - We bewonderen het uitzicht.
Dit is niets.
Dit... - Mijn God.
Dit moet het hoogtepunt zijn. - Ja, hier is het. Mijn God.
Het is prachtig. Hé, oma.
Hé, oma.
Het is voor mijn dochter.
Hoe oud is ze? - Ze is 15.
Ze zit in een moeilijke periode. - Lief van je, dat je dit koopt.
Ze zal ervan genieten.
God, dit zo lief. - Vind je het mooi?
Waar heb je het gekocht? Oh, Poppy. Wat deed jij daar?
Staat het me niet mooi, ma? - Het is echt prachtig.
Bedankt, pa.
Het blijft eender hoeveel lotion ik gebruik, die dingen blijven barsten. Walgelijk.
Misschien moest ik maar eens naar die... hoe heet ze alweer, in het kuuroord.
Voor een paraffine bad of... wat dan ook.
Ze doet gezichtsmassages, nietwaar? - Wie?
Over wie heb jij het? - Over de gebruinde kleindochter.
Wie bedoelde jij? - Dezelfde.
Doet ze gezichtsmassage? - Dat zei ze toch.
Eerlijk Mary, ze waren zo prachtig. Alsof ze in brand stonden, ofzo.
Je had zonnebrand olie moeten opdoen.
Waarom? Ik ben toch niet verbrand, denk ik. - Dat ben je wel.
Je kan jezelf blijvende schade berokkenen. - Mary, je bent niet op je werk mijn God.
Het is niet gewoon mijn werk. Ik geloof in wat ik doe.
Kom op, jij gaat zonnebaden. - Met zonnebrand olie.
Ik zie er mooier uit met een kleurtje.
Jij bent al mooi, jij hebt geen kleurtje nodig.
Ik kan er niet me ophouden.
Ik ben blij dat je een fijne tijd had.
Hé, misschien heeft Eugene wel een broer of een vriend.
Asjeblieft. - Wat?
Ik wil niet dat jij een vriendje voor mij zoekt. - Het spijt me.
Als ik een vriendje wou, dan had ik er al wel eentje.
Jij hebt een goede keuze gemaakt. We hebben een paar spullen opzij apart gezet.
Hoogst ongewoon.
De Gemini initialen ook. En de kleuren zijn verbazingwekkend.
Ik wil je ook op een stoel wijzen.
Uiterst zeldzaam. - Excuseer me.
Dit is een Eames stoel. Zeer zeldzaam, uit 1942.
Dat ongewoon exemplaar...
Ontwerper? - Aan het rusten.
Ik ben ontwerpster.
Ik koop veel spullen van Kevin. Hij heeft een goede smaak, nietwaar?
Buiten dat vreselijk ding dan.
Het is een zeldzaam stuk. - Maar nog steeds lelijk.
Ik denk dat het behekst is. Het heeft en nare uitstraling.
Oude meubels bezitten geesten.
Dat denk ik ook. - Hoe kan het anders, nietwaar?
Ik had ooit een ijzeren Victoriaans bed. Het was prachtig, heerlijk uitgevoerd.
Ik had een jaar nachtmerries. Toen kreeg ik TMJ.
Ik deed het bed weg en geen TMJ, of nachtmerries meer.
Is hij een vriendelijke man? - Meer een schoft.
Een goede smaak, maar toch altijd nog een schoft.
Ik wou altijd al die Corbusier koets maar ik ben allergisch voor koeienhuid.
Ik zit niet graag op dingen waar haar op staat. - Ik denk dat mijn oma dezelfde bank had.
Waar is die nu dan?
Kennelijk hier. - lemand moet het slijten.
De bank heeft een originele lederen bekleding. Echt mooi.
Wat een vondst.
Ja. - Waar haal je al deze spullen?
Waarom? - Wel, ik bedoel...
haal je ze bij particulieren of is er een soort winkel in Queens waar je naartoe gaat...
en daar de spullen uitkiest? - Particulieren.
We kopen het op bij de kinderen van overledenen.
Dat is fijn. - Ja het is prettig.
Wat een idioot.
Ik denk dat dit goed zou staan in mijn nieuw huis in New Paltz.
Tegen de muur of op de vloer. Ik weet het niet.
Ik hou meer van een vloerkleed.
Dat is feitelijk een wandtapijt. - Nee, dat is het niet.
Ja het is een wandtapijt.. - Het is een vloerkleed.
Oké. Een vloerkleed of een wandtapijt. - Ik weet 100% zeker dat het een vloerkleed is.
Ik denk dat je gelijk hebt. Het is een vloerkleed. Verdomde idioot.
White, waarmee kan ik van dienst zijn? Ja, dat doen we.
Het spijt me om dat te moeten horen. - Ambulance jagers.
Ik zal een afspraak maken, zodat mijn vrouw naar je toe kan komen.
Mijn moeder hield van haar spullen, ze heeft enkel nooit gezegd wat we ermee moeten doen.
Zijn jullie van het Leger des Heils? - Ze is van een winkel op Tenth Avenue.
Een tweedehandswinkel?
Nee, het is eigenlijk een antiekzaak. Moderne, midden deze eeuw...
Ze wil deze rommel niet. Ik zei je nog het Leger des Heils te bellen.
Ze kan zelf wel zeggen of ze het niet wil.
Maar misschien wel. - Dit is allemaal niets waard.
Hij verspilde gewoon je tijd. - Bekijk deze stoel eens. Kijk dan.
Dit is een prachtige stoel.
Ze overleed er in.
Nee toch, nu zal ze hem zeker willen kopen.
Er zijn feitelijk we wat spullen die ik kan gebruiken.
Zeker die boekenplanken en...
Dit theewagentje is vrij aantrekkelijk. De lamp met groene takjes.
Ze is zeer kitscherig. Ik denk dat we die makkelijk kunnen verkopen.
Hoeveel?
Tweeduizend. - Meen je dat?
En de gele stoel.
Ik zei je toch dat ma een goede smaak had. - Inderdaad.
Gebruik deze.
Dat doe ik niet.
Hoe bedoel je, dat je dat niet wil? - Ik doe het niet.
Je gebruikt mijn kortingsbonnen. - Nee, dat doe ik niet.
Ben je te goed voor kortingsbonnen?
Ze maken me depressief. Als je wil dat ik voor je ga winkelen, geef dan je lijstje.
Ik laat het Rebecca wel doen. - Ik zei je toch dat ze het te druk heeft.
Rebecca heeft het nooit te druk. - Nu dan wel en daar moest je blij om zijn.
Geef me jouw lijstje. - Als je mijn kortingsbonnen niet gebruikt...
dan ga ik zelf wel winkelen.
Ik kwam helemaal hiernaartoe. En jij kan niet zo ver stappen.
Wacht maar af. Wanneer mijn knieën beter zijn...
Artritis wordt enkel erger, niet beter. - De mijne wel.
Oké. Zoals je ogen zeker?
Ja. - En je voeten?
Ja.
Je moet me geen diensten bewijzen.
Ik laat Rebecca het wel doen. Zij stelt me niet zoveel vragen.
Je voeten doen pijn en je bent oud, oma.
Alles word erger, niet beter.
Hé, Mary. - Hé.
Hoe gaat het? - Vrij goed. Ik moet naar de winkel voor haar.
Hé. - Hé, hoe gaat het met je?
Zeer goed.
Je bent nog steeds gebruind. - Het is feitelijk wat aan het verbleken.
Ik denk dat ik vermoeid begin te raken.
Bedankt.
Lief van je om voor haar te gaan winkelen.
Ik heb geen andere keuze.
Ik haar kunnen laten verhongeren.
Waar ga je winkelen?
In een winkel.
Oké, tot ziens. - Oké. Fijn om je nog eens te zien.
Ik ga enkele boodschappen doen. Enkele dingen die ik uitgesteld heb.
Oké, ik zie je in de winkel. - Oké, in orde.
Ik weet dus niet wat je precies doet.
Ik ben een computer adviseur. - Ja, maar wat betekent dat?
Ik zeg het je ooit wel wanneer je in een coma wil gaan.
Jij hebt pas een mooie job. - Ja?
Snap je, bekeken uit het oogpunt van een man.
Oké. - Nee ik...
ik vraag me af waarom je besloot om dat te doen. - Ja, dat vraag ik me ook af.
Kreeg jij borstvoeding?
Nee, dat betwijfel ik. - Dat is het dan.
Wat?
Om eerlijk te zijn. Ik zie ze niet als borsten.
Ik zie ze meer als buizen met een potentieel gevaar.
Buizen met potentieel gevaar. - Ja.
Welkom - Bedankt.
Ik zie dat je nieuwe spullen hebt. - Altijd.
Waar haal je dit allemaal?
Waarom?
Gewoon nieuwsgierigheid.
Ik vind deze bank mooi, liefste.
Excuseer me. Hoeveel kost deze?
Die kost 4000. - ze is uitstekend voor de speelkamer.
Mijn God, liefste. Bekijk deze eens.
Dat is zo slecht dat het bijna prachtig lijkt. Ik weet niet, liefste. Het is zowaar lelijk.
Hé, miss. Hoeveel kosten deze?
Die kosten 1400 voor beiden.
Zijn ze dan belangrijk?
We zijn niet zeker over de herkomst, maar ik vind ze redelijk mooi. Ja.
Kom naar boven en herstel de ontvangst.
Ja dat is uw job. Jij bent de huisbewaarder. Die repareert alles.
Idioot.
Me hier achterlaten zonder eten.
Verdomme. Wat een rotzooi.
Ik heb Kate nog nooit bedrogen, weet je.
Hoe kan ik dat weten? - Omdat het zo is.
Waarom nu dan plots?
We zijn net als partners, snap je?
Partners op het werk. Partners als ouders.
Partners in het leven.
Wij zijn vrienden, nietwaar? - Ik hou van mijn vrienden maar ik heb er geen.
Vrienden hebben is goed. Echt waar.
Hor komt het dat ze zo mager is? - Wat?
Kate, Ze is zo mooi en zo mager. Hoe blijft ze zo mager?
Ze is dikwijls erg bezorgd. - Dat ben ik ook.
En je bent mager.
Het spijt me. Dit is één grote rotzooi. Ik ben een rotzooi.
En ik had hier nooit mee mogen beginnen. Het spijt me.
Mijn verontschuldigingen. - Weet je wat sommige mensen zeggen?
Ze zeggen dat hard is om je in te beelden waarom iemand een verhouding heeft...
als niets fout zou lopen in het huwelijk.
Begrijp je wat ik bedoel?
Weet je wat ze nog zeggen? Ze zeggen dat het soms kan helpen.
Snap je? Misschien is dat zo.
Soms... dat is wat men zegt.
Ik wil niet meer met je neuken.
Heb jij ooit aan zelfmoord gedacht?
Nee.
Waarom? - De moeder van Rebecca pleegde zelfmoord.
Mijn God, vreselijk. Geen wonder dus.
Wat is er geen wonder?
Je kan zien hoe beschadigd die meiden zijn.
Jij denkt toch nooit aan zulke dingen, nietwaar? - Nee.
Ik vraag me af waar onze vriend is.
De Make-up man? - Ja.
Hopelijk vond hij een mooie plaats nabij Sephora.
Ik hoop dat er haar niets overkomen is.
Je bent bezorgd. - Een beetje. Ze woont op de straat.
Je kent haar niet eens.
Mijn God, bekijk dit eens.
Hé. Hier voor jou.
Niet doen. Mij geef je ook geen 20 dollar. - Abby.
Abby. Geef onmiddellijk dat geld aan die man, we praten er later wel over.
Nee. - Geef het aan mij.
Dit is waanzinnig.
Ik koop alles voor jou wat je nodig hebt. - Ik houd deze 20 dollar.
Abby, asjeblieft.
Abby, Ik heb geen 20 dollar meer. - Geef hem dan 5 dollar.
Geef hem de 20. - Geef hem dan de 5.
Geef hem de 20. - Nee.
Het spijt me, ik ben zo beschaamd.
Het spijt me.
Liefste, ik moet je het vragen. Waaraan dacht je toch?
Dat is een arme man. Zijn...
Zijn vrouw of zuster, of wie dan ook, deed zo gemeen.
Ik moest het wel kopen. Ik voelde me zo slecht tegenover hem.
Ik bedoel, wie kan er zeggen dat deze spullen niet waardevol zijn?
Ik kan dat. Deze spullen zijn niet waardevol.
lemand zal het wel mooi vinden. Ik bedoel, binnen 15 jaar is deze stoel...
veel geld waard. Omdat een Geniale Duitse ontwerper... hem ontworpen heeft.
We gaan niets van deze rommel niet verkopen.
Ik verkocht al 2 boekenplanken voor 1.400 dollar.
Is dat zo? Dat is prachtig. - Nee, dat is het niet.
Ik voel me er niet goed bij. - Dat begrijp ik niet.
Ik heb hen zowat bestolen. - Waarom vraag je er dan zoveel geld voor?
Omdat ik dat wou.
En omdat ik de laatste tijd achterdochtig ben, Alex.
Mensen die binnen komen en vragen stellen.
Zoals? - "Waar komen die spullen vandaan?"
"Hoe kom je er aan?" - De mensen zijn zo.
Ze zijn gewoon nieuwsgierig over de herkomst van de spullen.
Nee, dit is anders. De mensen waar we de spullen van kochten...
sturen nu vrienden of advocaten...
om te weten te komen hoeveel we vragen voor deze spullen.
Jouw schuldig gevoel verwringt je. - Waarom verwringt het jou niet?
Dat is ook. Jouw schuldgevoel verwringt mij ook.
Als het bij jou zo slecht aanvoelt om dit te doen dan voel je je waardeloos.
Doe iets anders. Stop hiermee.
Dan zal iemand anders doen wat wij nu doen. Die man op Eighth Avenue, met zijn winkel...
Die verkoopt de spullen die hij bij ons aankocht voor meer geld.
Ermee stoppen helpt niets, Alex. Niets helpt.
Oma?
Mijn God.
Deze kant op. Dit is duidelijk de sportzaal.
De kinderen komen hier drie keer per weken om te sporten.
Hiermee kan jij ons in feite van dienst zijn.
En de kegels zijn dus helemaal niet verwarrend.
Hoe bedoel je? - Er is, je weet wel...
Het is een oefening.
Liefje. Kom eens hier.
Dit is Kate. Ze gaat jullie begeleiden.
Kate, dit is Abby. Abby, dit is Kate.
Bedankt, Kate. - Aangenaam om je te leren kennen.
Abby is één van onze sportiefste, nietwaar Abby? - Inderdaad.
Wil je Kate eens tonen hoe je een punt scoort?
Ja. - Doe maar.
Goed gedaan, Abby.
Wil jij eens werpen? - Nee.
Vooruit, probeer het eens. - Probeer het maar.
Je probeert en als je mist. Probeer dan opnieuw.
Bedankt.
Zeer goed.
Bedankt.
Wat ga je doen?
Gaat het met je?
Het spijt me. Het is zo triestig. - Je kan beter gaan. Echt waar.
Oké. Het spijt me.
Kate?
Heb je hulp nodig?
Wil je dat iemand je helpt? - Het komt wel goed met mij.
Ik had hier moeten zijn, weet je.
Ik wou dat ik hier was. - Asjeblieft.
Als ik haar kruidenierswaren was gaan kopen zou ik hier geweest zijn.
Waarom ben je haar kruidenierswaren niet gaan halen? Ik dacht dat je dat ging doen.
Hier is iets waar ze veel aan gehad heeft.
Geen speciale aangelegenheid, oma. Je had de smeerlap moeten waarschuwen.
Doe dat niet. Dat is gemeen. Stop daarmee.
Zij was gemeen. Waarom nam ma 85 Valiums? Omdat haar moeder een lieverd was?
Daar kan je oma niet de schuld van geven. - Waarom niet?
We hebben geen familie meer. - Ik moet terug gaan werken.
Ik heb nog afspraken geboekt. Wacht jij op de man?
Oma is dood en jij gaat werken?
Je hebt gelijk.
Oh, kijk eens. Ze is nog steeds dood. Tot ziens.
Jij bent een koude kikker, weet je. - Dat weet ik.
Hallo.
Is alles goed met je? - Ja, ik ben gewoon...
Ik denk dat afwassen mij een zelfmoord gevoel geeft.
Mijn, God. Het spijt me zo. Het is een... - Nee. Ik snap het.
Ik wou je enkel zeggen dat mijn oma overleden is.
Het spijt me ontzettend. - Kom toch binnen, asjeblieft.
Denk jij dat je dood kan gaan door het eten uit een gedeukt blikje?
Denk jij dat het zo gebeurd is? Ik denk het niet.
Oké. Nee, ik heb een heel lange tijd voor haar gezorgd, weet je?
Die tablet deze dag, die dokter, Dat medicijn, niet dat medicijn.
En dan sterft ze tenslotte door het drinken van slecht fruitsap.
Dat is er niet gebeurd.
Ja.
Jij ben echt een goed mens. Echt waar.
Dank je. Bedankt.
Jij ook.
Kan ik je ergens mee helpen?
Ja, dat zo mooi zijn. Straks misschien, wanneer ze komen...
dan zou het fijn zijn als je bij mij kon zijn. Bedankt.
Welkom bij Skintology. Waarmee kan ik je helpen?
Ik wou graag een gezichtsbehandeling bij Mary, asjeblieft.
Oké, we hebben twee Mary's. Welke?
Bruine haren? Blonde haren? - Bruin.
Ze had feitelijk een annulering. Als je 30 minuutjes kan wachten. - Natuurlijk.
Dit is goed verlopen. - Het is een verassing om jou te zien.
Becca zei dat jij waarschijnlijk iets tegen mijn puistjes kon doen.
Uiteraard kan ik dat. We openen eerst jouw poriën en zuiveren je.
Had je ooit al een gezichtsbehandeling?
Mijn ma nam me ooit een keer mee naar die luxueuze plaats.
Maar het hielp niet. Ze wreven er een hoop crème op, maar dat maakte het nog erger.
Jammer. Weet maar dat het niet jouw fout is. Het is erfelijk.
Ja, mijn vader had vermoedelijk een slechte huid.
Inderdaad, hij zei dat het vreselijk was. - Ja.
Hij had het ook nog gedurende een lange periode.
Hoe weet jij dat? - Hij kwam hier voor een gezichtsbehandeling.
Mijn vader? - Hé, Howard Stern laat het ook doen.
Niet door mij, maar vele mannen laten het doen.
Mag ik deze afdoen? Ze storen me. - Natuurlijk, ja. Doe maar.
Het spijt me, liefje. Dit is wordt niet leuk.
Mijn oma is overleden. - Is dat zo?
Nu kan jouw moeder haar grote slaapkamer hebben.
Dat is erg. Ik bedoel, het spijt me dat ze overleden is.
Wanneer is het gebeurd?
Dat weet ik niet juist, we vonden haar vandaag. Dus gisterenavond waarschijnlijk.
Hier zit een diepe. Wiebel met je tenen. - Oké.
Waarom? - Weet ik niet. Het schijnt te helpen.
Dat is zoals één van die dingen die we haten.
Wat?
Wanneer de mensen de waarheid niet willen zeggen.
Alsof je jezelf over iets schuldig vindt. - Ik kan je niet volgen.
Alsof je met je tenen wiebelt. Het is net zoals een... laat maar.
Dus...
Wanneer kwam mijn vader hiernaartoe? Ik herinner het me niet.
Hij kwam enkele keren.
Maar hij heeft geen slechte huid. Waarvoor zou hij dan geweest zijn?
Verschillende dingetjes?
We zouden de buitenhuid moeten weghalen. Dan hebben al de...
En dan alle dode huid verwijderen.
Daarna lijkt het wel of je door een vrachtwagen bent aangereden...
maar uiteindelijk is het de moeite waard.
Heeft het gebouw een achterdeur? Voor leveringen, enzo?
Zodat we niet langs de ingang moeten gaan. Snap je, geen aantrekkelijk uitzicht.
Ja. In de kelder is een deur naar de steeg...
maar die is altijd geblokkeerd door een hoop spullen.
Ik denk dat er een doorgang is via het appartement van de huisbewaarder.
Ik weet wel dat het echt een rommeltje is. Het spijt me van jullie oma.
Ze liet me haar TV nog herstellen. Ze betaalde me er niet eens voor.
Ik zag haar gisterenavond. Toen was ze nog niet dood.
Ze schreeuwde naar mij alsof ik nog een kind was.
Het spijt me dat ze dat gedaan heeft.
Kan ik je iets geven? - Ik heb geen fooi nodig. Ze is dood.
Ja, oké. Bedankt. Zullen we...?
Ik ben blij dat je aan de beterhand bent. - Ik was niet ziek.
Maar jij zat toch in een rolstoel, nietwaar?
Ik? - Ja.
Het spijt me.
Wie zei je dat ik in een rolstoel zat? Dat was nooit het geval.
Ik moet iemand anders hebben bedoeld. - Waarom vertel je dat aan mij?
Waar heb je dat vandaan?
Wat? - Dat.
Dit? - Ja, de doos.
Dat was een geschenk.
Oké.
Andra is overleden.
Ik weet het.
Weet jij dat? - Ja.
Mijn God, liefje. Wat is er met jouw gezicht gebeurd?
Ik heb net een gezichtsbehandeling gekregen.
Van wie? - Mary.
Wat heeft ze je aangedaan?
Ze ontdeed me van mijn buitenhuid. En dan bleef ze me maar bewerken.
Liefje, dit hoort er niet zo uit te zien. Ik bel haat nu.
Nee, nee. - Liefje.
Het is niet haar fout, ik heb een slechte huid. Dit is normaal.
Ze zei dat het wel zou verdwijnen.
Het zal wel verdwijnen.
Wie ben jij?
Ik zie je al maanden meermaals voorbij wandelen. En dan kom je binnen alsof je iets wil kopen.
Waarom bespioneer je mij? - Ik vind jouw winkel leuk.
En ik ben ook... ik ben...
Ik ben de ex-verloofde van Brian, Mary.
En dan? - Nee, ik wou enkel...
Ik denk dat ik wou zien waarom hij me in de steek liet.
Daarom hou je mij dus in de gaten?
Ik was nieuwsgierig om te zien wat hij dacht, wat jij hebt en ik niet heb.
En heb je ontdekt wat dat dan wel was? - Nee.
Je hebt niets speciaals.
Jij hebt een zeer brede rug.
Welk soort mens doet zoiets, op jouw leeftijd?
Het is heel triestig, weet je. Je bent oud en een stalker.
Loser.
Wat is gebeurd? - Niets.
Een moeilijke puistavond?
Mary gaf me een gezichtsbehandeling.
Mary?
Ja.
Je bedoelt, de...
Mary, de kleindochter van de buurvrouw?
Ze doet het niet echt goed. Niet kwaad bedoeld.
Geen nood. Ik ga er niet meer terug naartoe.
Natuurlijk niet. - En jij ook niet.
Ik? - Ze zei dat jij er ook geweest bent.
Ja, inderdaad.
Ze...
Ze hielp me met mijn huid. - Ja.
Op mijn leeftijd, ik bedoel, wie weet.
Wanneer houd het op?
Ja. Nee, niemand gaat daar nog terug naartoe.
Nooit.
Hoe gaat het met haar?
Ze is verdrietig.
Het is zo grof op haar leeftijd.
We zouden meer naar achter moeten staan, weet je.
Waarom? - Microgolven zijn slecht voor je.
Maar we koken ons eten er in. - Ze zeggen dat er iets anders uitkomt.
Op welk Hawaïaans eiland ligt de stad Honolulu?
Oahu. - Dat is het juiste antwoord.
Oké. Je bent er bijna, Lala.
De volgende vraag is een moeilijke. Oké? Maar je weet deze vast.
Noem de Zuid Amerikaanse stad gekend voor zijn jaarlijks carnavalsfeest?
Ken je Zuid Amerika aardrijkskundig gezien? - Niet echt. Ik zal hierbij een gok moeten doen.
Santiago.
Het spijt me. Het juiste antwoord is Rio.
Kan ik je helpen? - Ja ik ben Kate. Hé.
Ik kocht onlangs de inboedel van jouw moeder.
Ja. - Ik wil je dit teruggeven. Het blijkt redelijk kostbaar te zijn.
Echt waar? - Ja.
Ik dacht dat het allemaal rommel was. - Nee.
Bedankt. - Graag gedaan.
Hoeveel is het waard? - Zowat 700 dollar.
Ik kan nauwelijks geloven dat je het terugbracht. Dat is...
Dat is vrij ongewoon. - Het was me een genoegen, echt waar.
Tot ziens.
Verdomme.
Andra was in vele verenigingen gedurende de jaren...
en genoot vooral vrijwilligerswerk.
Ze werkte bij de dierenbescherming toen ze nog een tiener was.
En daarna gaf ze voorleessessies voor blinden... en deed kunstprojecten met kansarme kinderen.
Ze hield veel van lezen, maar toen ze slechter begon te zien...
keek ze bijzonder graag TV.
Haar favoriete show was Entertainment Tonight.
Oké, dit zijn dus Eugene en Paulette.
Dit is Alex, en dit zijn... - Hallo.
Alex. Hoe gaat het met je? - Dit is Kate.
Hé, Paulette.
Andra was een prachtige vrouw.
Niet echt. Maar toch bedankt. - Ze was zeer openhartig.
Ze had een droevig leven. - Dat kan zijn.
Ga je nu beginnen renoveren?
Ja. - Binnenkort.
Ja? - Ja.
Ik ben zeker dat het mooi zal worden.
Het zal groter worden. Het komt wel in orde. Wat dan nog?
Ik neem haar hond, dus... - Dat is fantastisch.
Maar dat wil zeggen dat ik jullie waarschijnlijk niet meer zal zien.
Dat is juist.
We waren praktisch buren. Het is... - Ja.
Haar vriendje is zo knap. - Dat is zo. Zeer knap.
Hij leek zo vriendelijk.
Hij is vrij klein. - Niet echt klein.
Hij vindt het misschien niet erg. - Dat doet hij wel.
Dat kan jij niet weten. - Dat kan ze wel.
Wat denk je ervan?
Ze staat je mooi, vind ik.
Ik denk dat ze 235 dollar kost. - Wil je ze hebben?
Echt waar? - Als je ze echt wil.
Mijn God.
Bedankt.
Graag gedaan.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers: Snowii gedownload van www. simplyreleases. com